peuterpuberteit
Inspiratie

Lychees zijn het antwoord

Het is vakantie! Hoera! Ik heb schoolvakantie en Kaia ook. Ik heb me er geloof ik niet goed op voorbereid want het is dodelijk vermoeiend en we liggen elkaar voortdurend in de haren. Heb ik leuke dingen gepland? Ja! Naar het zwembad, naar de winkel, naar de markt, speeltuin, knutselen, samen bakken. Genoeg! Maar in de andere delen van de dag dat ik gewoon even tot mezelf wil komen, ligt ze dwars. Slapen tussen de middag? NEE!! Zelf even spelen? NEE!!!! Wil je anders iets kleuren? NEE ik wil ETEN! Je hebt net gegeten, IK WIL ETEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! zucht..

Irritatie

Zoals je leest, zit ze goed in de peuterpuberteit en dit vergt werkelijk alles wat ik in me heb! Ik gooi zeker 15 keer per dag mijn handen spreekwoordelijk in de lucht met het gevoel: Ik weet het niet meer hoor! Ik ben moe, chagrijnig van het politieagent moeten spelen en heb nog steeds een slaapgebrek van hier tot Tokio. Ja de irritatie loopt hoog op en precies dan doet ze iets wat mijn hart weer doet smelten. AAH!! het ouderschap is een achtbaan aan emoties, en alsof ik die zelf al niet had…

“De goede mensen”

Ik maak me dus ook ontzettend zorgen. Of ik het wel goed doe. Of zij het wel goed gaat doen, Wat dat goed doen dan ook moge inhouden. Welk mens doet het eigenlijk goed? Zijn dat de succesvolle carrière mensen? De spirituele/verlichtte mensen? De biologisch milieufreak mensen? De intellectuelen? De mensen die er tussenin zitten? De mensen met het perfecte gezinnetje? Ik heb geen idee. Mensen die gelukkig zijn, die doen het goed in mijn ogen. Meestal de mensen die het simpel houden als je het mij vraagt. Ik weet het ook niet. Welke mensen het nu goed doen… Want ergens zit dat idee in mijn hoofd en toch, als ik om me heen kijk, en met de mensen praat, zit iedereen bij tijd en wijle in de shit en weet niet waar hij/zij mee bezig is. Dus die zogenaamde mensen die het goed doen… Dat is een concept. Maar geen realiteit. En als ze er wel zijn, dan wil ik ze graag ontmoeten, maar dan ook ECHT ontmoeten. Laat je dan maar volledig zien, ik ben benieuwd.

Lychees zijn het antwoord

Zoals elk goed verhaal komt er ook een keerpunt in dit hele gebeuren. Het moment waarop ik denk: Aha, ik heb het! Geef je kind een lychee, laat haar hem zelf open maken en alles is weer oké. Want er dringt bij mij door dat alles voor haar nog nieuw is en dat zij zich met haar lychee net zo voelt als toen ik mijn eerste jackfruit kocht in India. Ik had het nog nooit gezien en was 1 en al oplettendheid… Ja, het ouderschap is zo makkelijk als je je in je kind kunt verplaatsen. Maar seriously, dit is niet altijd mogelijk. Dus tot die tijd. Lychees zijn het antwoord!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.