ouderschapsdans
(Alleenstaand) moederschap,  Persoonlijk

De dans die ouderschap heet

Er zijn zoveel verschillende manieren om je kind op te voeden. Er zijn zoveel tegenstrijdige meningen. Maar wat ik wel weet is, wanneer mijn kind aandacht vraagt ik het haar vaak geef. Ik geloof niet zo in ingeplande “qualitytime”. Want dan moet je het kind forceren iets te gaan doen op een moment dat het misschien niet meer relevant is. Maar aan de andere kant: als ik de hele tijd aandacht geef aan haar wanneer ze het vraagt, dan wordt ze verwend en drammerig. (dat heb ik zelf al ondervonden). Hoe vind je dus een balans tussen die twee? En hoe kom je aan je eigen dingen toe terwijl je kind thuis is?

Aandacht vragen

Mijn dochter gaat 3 dagen per week naar de opvang. De andere dagen is zij dus thuis bij mij. Ik moet in die dagen ook het huishouden doen, schrijven, en aan school. Ik vind het dus lastig te bepalen hoeveel tijd ik met Kaia doorbreng aangezien ik dat ook belangrijk vind. Ga ik de hele dag met haar in de weer? Dat deed ik eerst wel met uitputting en een drammerige peuter tot gevolg. Dat werkt dus niet. Hoe doen we het dan wel? Ik heb gemerkt dat ik eerst even met haar moest gaan spelen/boekje lezen en dan na een half uurtje duidelijk moest zijn over het feit dat ze nu zelf moest gaan spelen. Ook duidelijk iets aanbieden, anders liep ze zelf als een kip zonder kop het huis door (Hmmm.. dat komt bekend voor!). Maar soms komt ze ook tussendoor iets aan me vragen. Als ik dat elke keer negeer werkt het ook niet, dus soms moet ik er echt wel op in gaan. Zo kwam ze net aandacht vragen terwijl ik aan het werk was en besloot ik een drietal boekjes met haar te lezen. Met als gevolg dat we allebei rustig werden en zij nu heerlijk lekker met haar keukentje aan het spelen is. (Aaahh, Ik hou van de geluiden die ze maakt als ze speelt dat ze kookt. misschien word ze ooit een kokkin en gaat ze lekker voor mij koken 😉 )

Aan het werk

Mijn werk bestaat dus vooral uit computer-werk. Schrijven, schoolwerk en uitzoekwerk op de computer. Omdat ik maar 1 laptop in huis heb en dit tevens ook de enige manier is om Netflix te kijken, is het heel lastig geweest om haar duidelijk te maken dat als ik op de computer aan het werk ben, ze me met rust moet laten. In het begin drukte ze elke keer op het uit-knopje terwijl ik hard aan het typen was. AARGH! Hoe irritant kan je het hebben? Het heeft echt meer dan een maand geduurd voordat zij me met rust kon laten als ik op de computer bezig was. Het zal ook vast wel komen omdat zij nu wat ouder is. Gelukkig kan ik nu rustig op de computer werken terwijl zij speelt. Dan voel ik een rust in het huis die voor ons beiden prettig is. Grenzen aangeven en duidelijkheid is dus super belangrijk.

Grenzen en duidelijkheid

Hoe geef je die grenzen en duidelijkheid aan? Nou op dit moment moet ik dus eerst wat leuks doen met Kaia, dan aangeven dat mama aan het werk gaat. Dat ongeveer 4x herhalen. Een jengelende peuter doorstaan en vervolgens gaat ze zelf wat doen. Dan kom ik in een werk-flow en zij in een speel-flow. Op een gegeven moment komt ze even bij me kijken of iets laten zien. De ene keer geef ik dat aandacht en de andere keer niet. Al met al kan ik zo’n 15 minuten onafgebroken werken. Ik vermoed dat deze flow uitgebreid kan worden naarmate ze ouder wordt. Ik wil ook wel aandacht aan haar geven als ze langskomt. Ik merk dat ze sommige dingen echt nodig heeft. Bijvoorbeeld dat ik samen met haar ga puzzelen. Anders gaat ze weer lopen zweven door de ruimte. Dat vind ik op zich niet erg, maar ik wil ook graag dat ze iets leert af te maken. Ze is natuurlijk nog wat jong, maar een beetje ouderlijk gezag erbij doet wonderen. En daarbij bedoel ik niet een boze moeder, maar gewoon een liefdevolle moeder die naast haar zit terwijl zij een puzzel probeert te maken. Dat doet namelijk wonderen.

Dansen

Moet je nagaan hoe belangrijk je aanwezigheid en aandacht al is. Daar hoef je verder niet veel voor te doen. En zo, dans je de dans tussen ouder en kind. Een dans waarvan de stappen continue veranderen aangezien we ons blijven ontwikkelen en onze behoeftes blijven veranderen. Wat mij betreft de ingewikkeldste dans tot nu toe, maar die des te leuker is vanwege de uitdaging. Maar ik zal liegen als ik er niet regelmatig (lees: dagelijks) gefrustreerd over ben. Ik mis mijn flow.. Ik mis hem zo ontzettend en het geeft me vaak stress dat ik er niet in kom. Maar als ik haar dan weer aandacht geef en met haar in een flow kom, kom ik uiteindelijk ook weer in de mijne. En volgens mij is dat de toverformule van aan je eigen dingen toekomen. Iets waar we allebei van leren. Want zij mag leren dat het niet alleen maar om haar draait. En ik mag leren om tijd voor mezelf te claimen.

2 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.