Persoonlijk

Frustratieblog

Ik heb vandaag vaker geschreeuwd dan ik zou willen. En met het schreeuwen een algeheel gevoel van falen en tekortkomen. Vandaag lukt gewoon niet ofzo. Nadat we gisteren een super verjaardagsfeestje hadden ben ik vandaag op. Ik heb nergens zin in en wil niks. Toch probeerde ik er iets van te maken…. Ik dacht we gaan lekker uitwaaien aan het strand. Lekker picknickkleed mee, wat eten, wat drinken, een schepje en een emmer en met zijn tweeen op de fiets.

Nou ik was nog niet eens halverwege en ik stond al op het punt van ontploffen. Er stond een wind die me zowat terug naar Haarlem blaaste. Echt ik was er al helemaal klaar mee. Maar wat anders? Ik word gek van de hele dag thuiszitten met haar. Ik kan er gewoon niet tegen. Ik wil de natuur in, me vrij voelen. Genieten van rust.

Wie had ooit gedacht dat ik wanhopig op zoek was naar rust? Ik stond altijd aan…

En ik mis haar soms. Die Jessica die gewoon deed wat ze wil. Dat is lang geleden overigens, ik denk dat ik mijn beste tijd heb gehad toen ik 21 was en tegelijkertijd voelt het alsof mijn leven NU pas begint.

Maar Jessica zou geen Jessica zijn als ze gewoon al niet 1000 nieuwe uitdagingen bedacht had. En de meeste tegelijkertijd wilde aangaan.

Zucht…. Zo werkt het dus niet.

 

Hoe dan wel? Ik ben het nogal zat met coaches en therapeuten. Heb redelijk een goed beeld van de dingen die mij helpen om me goed te voelen, maar soms zitten alle omstandigheden mee en soms weet ik idd even niet wat ik moet doen met een situatie. Soms wil ik godverdomme gewoon heel hard wegrennen van alles. En ben ik voornamelijk boos op mezelf waarom ik ook alweer al deze uitdagingen aan wilde gaan. Maar hebben klimmers die de mount everest beklimmen ook niet regelmatig dit soort momenten? Of is dit gewoon een teken dat ik momenteel niet aan het doen ben wat klopt….

Volgens mij doe ik prima wat klopt, maar ben ik boos en gefrustreerd over mijn statistiek tentamen. Ik haat het vak gewoon. Ik haat wiskunde en ik heb trauma’s en ik heb er gewoon geen zin in om daar dagen en weken tijd in te stoppen. En zonder de structuur van een les, is het voor mij helemaal al uitdagend! En nu wil ik dus mijn tentamen nog halen voor de zomer en ik weet even niet hoe.

En ik weet ook niet of het wel de beste course of action is zo.

De laatste maanden waren fucking uitdagend met een globale pandemie en het alleenstaand ouderschap en het afronden van mijn school en het beginnen van een bedrijf en het halen van mijn rijbewijs en keuzes maken over Kaia’s nieuwe school en ik wilde ook nog reizen en weetikveel wat.  Mijn hoofd is gewoon ontploft! Vind het ook niet zo gek.

  • Ik wil gewoon mijn school afmaken;
  • Mijn website afmaken;
  • Leuke samenwerkingen aangaan;
  • Een baan erbij zoeken;
  • Op vakantie gaan;
  • En ik wil weer eens een leuke date ofzo!
  • En 10 kilo kwijt want ik ben dikker dan ooit.

Vraag ik veel van mezelf? Ja, maar ik weet ook dat al die dingen mij een gelukkiger mens en een betere moeder maken..

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.